ارتباط موثر میان همسران
ارتباط بين فردي :
ارتباط بين فردي زماني شكل مي گيرد كه ، مردم با يكديگر تعامل مي كنند. برخورداري از يك ارتباط درست و تاثير گذار با همسر ، به عنوان مهم ترين فردي كه در زندگي روزانه با او در ارتباط هستيم ، مساله اي است كه ذهن بيشتر افراد را به خود مشغول نموده است .
همسراني كه با يكديگر گفتگو مي كنند، مشاهده مي كنند ، و به رفتار يكديگر عكس العمل نشان مي دهند ، در واقع در حال برقراري ارتباط با يكديگر مي باشند همسران پيام ها و يا اطلاعاتي را از طريق ديدن ، شنيدن و لمس كردن براي يكديگر ارسال مي دارند و يا اين كه از يكديگر دريافت مي كنند.
افراد مختلف از نظر شدت كيفيات حسي و ميزان توجه به آنها به سه دسته تقسيم مي شوند :
1- افراد بصري
2- افراد سمعي
3- افراد لمسي
كه شيوه تعامل با هريك از اين افراد به عنوان همسر راه و روش خود را دارد كه در ذيل به آن مي پردازيم .
1- افراد بصري : بصري ها افرادي هستند كه برايشان تصاوير بيشتر جلب نظر كرده و به كيفيت هاي ديداري توجه بيشتري دارند.
آنها بيشتر از آنچه كه صحبت مي كنند ، از خود هيجان نشان مي دهند، و نسبت به بقيه افراد نيز سريع تر صحبت مي كنند ، و براي صحبت كردن و همچنين ابراز احساساتشان از حركات دست ، بسيار استفاده مي كنند.
با بصري ها چگونه رفتار كنيم ؟
در واقع افراد بصري به رفتار و همچنين به ظاهر ما و هر آنچه كه از ما به چشم مي آيد، از جمله اين كه ما با آن ها چقدر رفتار محترمانه اي داريم و چهره ما از ديدارشان تا چه اندازه شاد مي شود و لباس هايمان تميز و اطو شده است يا نه و ...... بيشتر توجه مي كنند . بصري ها عاشق گل و هديه اند . با بصري ها بايد پرشورتر و پرهيجان تر رفتار كرد توضيح و تفسير زياد حوصله آنها را سر مي برد . با فرد بصري سريع صحبت كنيد و مقصود خود را زودتر اعلام نماييد و نهايتا" اين كه يك همسر بصري ، به هدايا و سفر رفتن علاقه زيادي دارد.
2- افراد سمعي : اين افراد بيشتر به كيفيت هاي شنيداري و آنچه كه مي شنوند توجه نشان مي دهند . آنها كلام و طنين آهنگ ها را به خاطر مي سپارند و نسبت به ديگران هيجان كمتري دارند ، آهسته صحبت مي كنند و سعي مي كنند تا بيانا نشان شيوا و رسا باشد و همچنين به گفتار خود توجه خاصي نشان مي دهند .
با سمعي چگونه رفتار كنيم ؟
سمعي ها به گفتار ما توجه زيادي نشان مي دهند . آنها به تحسين ، تقدير و تشكرها ، و آنچه كه در پشت سرشان گفته مي شود و همچنين كنايه ها ، طعنه ها ، گفتاري مودبانه و محترمانه ، گفتارهاي نغز ، كلام شيرين از همه محهمتر اظهار علاقه گفتاري به آنها ، علي الخصوص به كار بردن جمله « دوستت دارم » اهميت زيادي قائل هستند . يك دوستت دارم براي يك سمعي هزاربار بيشتر از يك شاخه گل مي ارزد . به گفتار سمعي ها بيشتر از بقيه گوش دهيد ، چرا كه سمعي ها به احترام كلامي نسبت به بقيه مسائل بيشتر اهميت مي دهند .
3- افراد لمسي : اين افراد به كيفيت هاي لمسي توجه مي كنند ، و در مورد آنچه كه تاكنون لمس كرده اند ، بيشتر حرف مي زنند ، هيجان آنها خيلي كم است ، خيلي آرام هستند ، حتي نوع رخوت و سستي را در ظاهر آنها مي توان ديد . اما احساس آنها از ديگران عميق تر است .
با لمسي ها چگونه رفتار كنيد ؟
لمسي ها بسيار ملايمند ، اما ملايمت آنها ، آميخته با متانتي خاص است . لمسي ها با آنچه كه با دست و بدنشان حس كنند ميانه ي خوبي دارند. لمسي ها را بايد در آغوش كشيد ، دستشان را به گرمي فشرد و دست تحسين و صميميت بر پشتشان زد.
كيفيت هاي حسي و روابط خانوادگي :
شناخت كيفيت هاي حسي و سمعي بصري و همچنين لمسي بودن ، در بهبود روابط افراد موثر است .
مردي كه خودش بصري است ، هر روز براي همسرش گل و هديه مي آورد و هر مكان زيبايي مثلا طبيعت ، ديدن فيلم ، ديدار از موزه و غيره اي را كه ببيند و نظرش را جلب كند ، حتما" همسرش را به آن جا مي برد و مي پندارد كه شرط ابراز علاقه به همسرش را تمام كرده است . اما او كه همسر فردي سمعي است هيچ يك از اين كارها را نشانه اي براي ابراز علاقه او نمي داند و وقتي از او مي پرسيم كه شوهرت چقدر دوستت دارد ؟ مي گويد نمي دانم ، شايد هم اصلا"! ! . او تاكنون يك بار هم نشده كه به من بگويد : دوستم دارد ، و يا به حرف هايم گوش دهد.
پس به اين ترتيب در اينجا لازم است تا ما ، به نحوي اين مطلب را به طرف مقابل خود بياموزيم و درباره آن در خانه صحبت كنيم ، تا شيوه ابراز علاقه و رفتارهايمان عوض شود.
چگونه به كيفيت حس افراد پي ببريم ؟
خوشبختانه اين مسئله ساده است . كافي است تا به صحبت هاي فرد مورد نظر توجه كنيد . البته بهتر است كه از او بخواهيد تا برايتان خاطره شيريني را تعريف كنند. سپس به سخنان او كاملا" توجه كنيد و ببينيد كه از چه ويژگي هايي صحبت مي كند . دقت كنيد كه در مورد كدام يك از ديده ها و شنيده ها يش بيشتر حرف مي زند . ضمن آنكه اگر به سرعت صحبت كرده و هيجان بيشتري از خود نشان دهد ، فرد بصري تر است و اگر در گفتار سرعت متوسطي داشته باشد سمعي تر و اگر خيلي آرام و بي هيجان صحبت كند لمسي تر است .
ارتباط غیرکلامی
همه ی ما در هنگام حرف زدن به وسیله ی بدن یا زمانی که حتی سکوت کرده و در گوشه ای نشسته ایم، به نوعی با دیگران ارتباط بر قرای می کنیم. این ارتباط از نوع گفتاری یا نوشتاری نیست بلکه به وسیله ی چشم، دست، پا، چهره، لحن و ... صورت می گیرد.
ارتباطات غير كلامي عبارتست از كليه پيام هايي كه افراد علاوه بر خود كلام ، آنها را نيز مبادله مي كنند. طرز قرار گرفتن، راه رفتن، ايستادن، حركات، چهره و چشم ها، لحن صدا ، طرزلباس پوشيدن و ... جملگي نشانه هاي ارتباطات غير كلامي هستند.
انواع ارتباطات غیرکلامی:
ارتباطات غیر کلامی به دو دسته ی ارادی و غیر ارادی تقسیم می شوند.
ارادی: برخی از آدم ها با قرار دادن کف دست بر سینه و پایین آوردن مختصر سر به دیگران اظهار ارادت می کنند. این یک عمل ارادی است که فرد بر اثر بر اساس قرار دادهایی که بر اجتماعش وجود دارد، پیامی را می فرستد.
غیر ارادی: ممکن است شما با فردی شروع به صحبت کردن کنید و ببینید که رنگ چهره ی او به تدریج سرخ می شود. از این سرخ شدن صورت او پیامی را دریافت می کنید. اما در اینجا فرستنده ی این پیام، پیام خود را به صورت غیر ارادی می فرستد.
سیستم ارتباطات غیر کلامی:
برای ارتباطات غیر کلامی پنج کانال اصلی و حداقل سه کانال کوچک می توان تعریف کرد.
پنج کانال اصلی: 1) نمود چهره 2) نمود چشم 3) شنوایی صوت 4) نمود بدن 5) لمس بدن
سه کانال کوچک: 1) شنوایی بدن 2) بویایی بدن 3) لمس صورت
موارد مهم در ارتباطات غیر کلامی:
لباس و پوشش ظاهري:
لباس, احتمالا ما و شخصيت ما را شكل نمي دهد اما لباس و وضع ظاهر ، اغلب پايه اي براي قضاوت اوليه در مورد افراد است و تاثير شگرفي بر قضاوتهاي ديگران نسبت به ما دارد . بنابراين بهتر است در هنگام مواجه و روبرو شدن با مردم به بهترين وضع ظاهري مواجه شد.
اصولا تميزي و آراستگي ظاهر به ويژه در لباس هاي شما نشانگر شخصيت و ارزشي است كه شما به خود و حتي به ديگران قائل هستيد . بنابراين در هنگام انجام وظيفه پوشيدن لباسي كه نشانگر شغل شما باشداز يك طرف و تميزي و آراستگي آن از طرف ديگر موجب موفقيت شما در كار و ارتباط صميمانه شما با ديگران خواهد بود .
چهره و چشم ها :
چهره به مراتب از رمزها و رسانه هاي كلامي راستگوتر است و در ميان رسانه هاي غير كلامي تماس چشمي مي تواند كمترين دروغ را بگويد . برخي مطالعات و تحقيقات كه بر روي ارتباطات غيركلامي انجام شده فقط روي حركات چشم ها و چهره متمركز شده اند . چشم ها از ميان كليه وجوه ظاهري ما،آشكار سازترند . چشم ها حتي گاهي بدون اينكه خود بخواهيم ، ارتباط برقرار مي كنند .مثلا وقتي كه مردمك هاي چشم هاي ما گشاد مي شوند صميمي تر، جذابتر و گرمتر به نظر مي رسيم.
اشارت و حركات دست ها:
در زندگي روزمره شايد بارها به اين نتيجه رسيده ايم كه بسياري از آدم ها با دست هاي خود سخن مي گويند . به اين معني كه آنان با حركات مختلف دست پيام هاي گوناگوني را به مخاطبان خود القا كرده و با آنان ارتباط موثري از اين طريق برقرار مي كنند.دانش آموزي كه سعي در بيان آموختهاي خود به معلمش دارد .معلمي كه مفاهيم نهفته در ذهن خود را با خلوص براي دانش آموزان خود تشريح مي كند روانكاوي كه با حركت دادن انگشتان خود به صورت منظم بر روي ميز به سخنان بيمار گوش مي دهد و ... مي توان گفت كمتر كسي است كه از آن بهره مند نگردد .
لحن كلام:
همانطور كه هر فرهنگ نسبت به فرهنگ هاي ديگر از بسياري جهات متفاوت است از نظر ارتباطي نيز تفاوت هايي مشهود است.
مردمان كوهستان ها و دشت هاي فراخ به نسبت شهرنشينان از بلندي بيشتري در سخنگويي و محاوره استفاده مي كنند . حرفه نيز در بلندي صدا موثر است كارگران و كاركنان سازمان هاي صنعتي كه با سر و صداي بيشتري سرو كار دارند از كارمندان اداري كه در دفاتر تميز و بي سر و صدا كار مي كنند بلندتر صحبت مي كنند . معماران عمدتاً نسبت به ديگر حرفه ها مثل پزشكان يا كارمندان دفتري و حسابداران از بلندي صداي بيشتري در محاوره با ديگران استفاده مي كنند .
هر اندازه سر و صدا و عوامل اختلال زا بيشتر وجود داشته باشد بلندي صدا بيشتر مي شود.
فردي كه بسيار بلند سخن مي گويد اغلب موجب رنجش ديگران مي شود . روانشناسان و متخصصان ارتباطات معتقدند : افرادي كه داراي ويژگي شخصيتي تهاجمي هستند با بلنداي صداي بيشتري نسبت به كسي كه در نقطه مقابل است و در ويژگي شخصيتي خجالتي قرار گرفته است سخن مي گويد.
كيفيت صدا نيز بايد مطلوب و خوش طنين باشد . لذا ناخوشي هاي مربوط به بيني ، بيني گرفتگي، گرفتگي صدا ، خشونت صدا و نفس زني(دشواريهاي تنفسي) موجب اختلال در ارتباط و ناراحتي مشتريان خواهد شد.
صداقت در ارتباطات غیر کلامی:
بسياري بر اين باورند كه همواره ارتباطات غير كلامي بر ارتباطات كلامي از نظر صحيح بودن ارجحيت دارد . چرا كه علامات غير كلامي از درون انسان نشات گرفته و اغلب نمي توان آنها را كنترل كرد و اكثر انسانها از مهار كردن هيجانات خود عاجزاند ، ناكامي را نمي توانند ناديده بگيرند و نشان ندهند و شعف را دير يا زود با حركات خود به ديگري انتقال مي دهند
مارسل مارسو در این باره می گوید: زبان همیشه غیر قابل اعتماد بوده است، زیرا همیشه در بیان حقیقت دروغ هایی وجود دارد، مردم با کلمات بسیار به اشتباه انداخته شده اند.
راهکارهای بهتر برقرار کردن ارتباط - [ ]
در برقراري ارتباط در انتخاب و کاربرد واژه ها و جمله ها بسيار سنجيده عمل کنيم:
1- از واژه هاي بي طرفانه استفاده کنيم: بايد از واژه هايي استفاده کرد که ارتباط را به سوي رسيدن به هدف هدايت کنند. مثلا سريع به جاي ناگهاني، متغير به جاي ناپايدار، انعطاف پذير به جاي دهن بين و...
2- از جمله هاي مثبت استفاده کنيم: جملا ت داراي بار مثبت و منفي هستند که بايد از جملا ت با بار احساس منفي استفاده نکنيم. مثلا به جاي «اين قدر تو حرف هايم ندو!» از جمله «اجازه بدهيد حرف هايم را تمام کنم!» استفاده کنيم. يا به جاي جمله «اين قدر از زير کار در نرو!» از جمله «با وجود اين که مقدار زيادي کار روي ميز داريد، مشغول روزنامه خواندن هستيد؟» استفاده کنيم.
3- از واژه ها و جملا ت دقيق استفاده کنيم: براي صحبت کردن با کارکنان از واژه ها و جمله هاي دقيق استفاده کنيم. يک واژه و جمله اي که به کار مي بريم بايد داراي شش خصوصيت زير باشد:
- صراحت: کلمه ها و جمله ها روشن و صريح باشند تا بتوانند منظور ما را به طرف مقابل منتقل کنند.
- کوتاه بودن: مطالب را کوتاه و مختصر بيان کنيم تا طرف مقابل شوق شنيدن را از دست ندهد.
- دقيق بودن: پيام خود را کامل و دقيق بيان کنيم.
- مودبانه بودن: رفتار زاييده رفتار است. پس اگر مودبانه صبحت کنيم، فرد مقابل نيز مودبانه به ما پاسخ خواهد داد.
- صحيح بودن: پيام هايي که به فرد مقابل ارائه مي کنيم بايد صحيح باشند.
- مملوس بودن: مطالب و پيام هاي ما بايد عيني و ملموس باشند.
چگونه مهارت هاي ارتباطي
مستقيم را تقويت کنيم؟
اثرگذارترين روش ارتباطي، ارتباط مستقيم (چهره به چهره) است. بيشتر مديران به اين نتيجه رسيده اند و کوشش مي کنند کارها را به روش حضوري با کارکنان در ميان بگذارند. ارتباط حضوري يا چهره به چهره هنگامي کاملا تاثيرگذار خواهد بود که بعضي نکات ويژه را رعايت کنيم. اين نکات موجب تسهيل برقراري ارتباط و درک پيام ما از سوي کارکنان مخاطب خواهند شد. مهم ترين آنها عبارتند از:
1- پرهيز نکردن از لهجه: سعي کنيد لهجه خود را پنهان نکنيد، اما توجه داشته باشيد که بايد واضح صحبت نماييد. اگر همکاران و ارباب رجوع گفته هاي شما را به آساني درک نمي کنند، پس آرام تر صحبت کنيد.
2- تقويت فنون گفت وگو: فنون گفت وگو را تمرين و تقويت کنيد. به علا وه، افراد را با نامشان صدا بزنيد. همواره سوال کنيد، علا قه نشان دهيد و با دقت گوش کنيد.
3- قطع نکردن صحبت طرف مقابل: هيچ وقت صحبت هاي طرف مقابل را قطع نکنيد، مگر اين که از موضوع بحث خارج شده باشد. چنانچه فردي با مکث و به کندي صحبت مي کند، جمله هاي او را تمام شده تلقي نکنيد. با حرکت لب، حرف هاي وي را تکرار نکنيد. او را براي ادامه صحبت کمک ننماييد و همواره صبور باشيد.
4- تقويت کردن شيوه بيان: نه تنها صحبت هايتان در خاطره ها مي ماند، بلکه شيوه بيان شما نيز در اذهان ثبت مي شود. در اين راستا، از لحن تند و خشن اجتناب ورزيد و هرگز با کارکنان با لحن تحقيرآميز صحبت نکنيد. هنگام صحبت با مسوولا ن با لحن چاپلوسانه نيز صحبت ننماييد.
5- تند و بلند صحبت نکردن: هيچ گاه خيلي تند يا خيلي بلند صحبت نکنيد. اگر احساس مي کنيد آهنگ صدايتان يکنواخت است، يک نفس عميق بکشيد و کوشش نماييد با قدرت بيشتري هنگام صبحت کردن هوا را بيرون بدهيد.
6- برقراري ارتباط با نگاه کردن: سعي کنيد با نگاه کردن ارتباط برقرار کنيد. البته به طرف مقابل زياده از حد هم خيره نشويد. ارتباط گران قوي، اولين تماس چشمي خود را قطع نمي کنند. بلکه پس از چند ثانيه و به تدريج اين کار را انجام مي دهند. هنگامي که با فردي به صورت چهره به چهره صحبت مي کنيد، در آن واحد به هر دو چشم او نگاه کنيد.
7- تمرکز کردن بر گفت وگو: تمام توجه تان را به گفت وگو معطوف کنيد. اگر با کسي صحبت مي کنيد، نبايد هيچ مساله اي باعث حواس پرتي شما بشود. از نظر فردي که با وي صحبت مي کنيد، ناشايست و بي ادبانه است که مرتب به اين سو و آن سو نگاه کنيد.
8- پرهيز از صحبت زياد: تنها خودتان صحبت نکنيد، بگذاريد طرف مقابل هم حرفش را بزند. به واکنش هاي او دقت کنيد و مطمئن شويد که منظور شما را فهميده است. حتي هنگامي که سعي داريد طرف مقابل را متقاعد سازيد، بيشتر نيمي از زمان گفت وگو را به خودتان اختصاص ندهيد.
9- تشويق افراد به صحبت کردن: افراد مقابل را تشويق کنيد تا درباره خودشان صحبت کنند. مهارت آنها را ارج بگذاريد و از آن استفاده کنيد.
10- زياد جدي نبودن: در کارها جدي باشيد، نه خيلي زياد و نه در همه اوقات! بيش ازحد جدي بودن مصاحبت با شما را کسالت آور مي کند. مجبور نيستيد لطيفه تعريف کنيد، اما دنبال نکته هاي جالب و خوشمزه اي که در رخدادهاي روزمره پيش مي آيد، بگرديد و آنها را براي کارکنان و ارباب رجوع تعريف کنيد. تنها ماجراهاي خنده آور را که براي خودتان اتفاق مي افتد، تعريف کنيد. البته به ياد داشته باشيد ديگران را مسخره نکنيد.
مباني مهارت هاي ارتباط
غيرکلا مي
ارتباط کلا مي يا زبان کلا مي در ارتباطات نقش عمده اي دارد. اما نبايد از ارتباط يا زبان غيرکلا مي غافل شد. در زندگي روزمره با نمونه هايي از ارتباطات غيرکلا مي احاطه شده ايم.
«زبان رفتار» که بخش عمده اي از ارتباطات غيرکلا مي را تشکيل مي دهد، شامل رفتارهايي است که به کمک آن ها بهتر مي توانيم با ديگران ارتباط برقرار کنيم. مانند نحوه نشستن، حرکات بدن، حالت هاي صورت و...
زماني که در خيابان قدم مي زنيم، احساس ما تحت تاثير علا ئم راهنمايي و رانندگي، ويترين مغازه ها، تابلوها، پرچم ها، لباس هاي شيک، ماشين هاي آخرين مدل و غيره است. اين ها همگي رسانه هاي ارتباطي غيرکلا مي به حساب مي آيند. نمونه ديگري از زبان رفتاري، زبان علا ئم است که توسط افراد ناشنوا مورد استفاده قرار مي گيرد. در اين روش پيام ها با حرکات سر و دست بيان مي شوند.
زبان رفتار، زبان احساس و عواطف و هيجانات دروني انسان است. ما همه روزه با مشاهده حالت ها، تغييرات قيافه، لحن صدا و حرکات بدن به طور غيرارادي ذهن و درون افراد مختلف را مي خوانيم، سريعا درک مي کنيم که آنان نسبت به ما چه احساسي دارند.
در فرآيند ارتباطات غيرکلا مي، خبرگي و استفاده به جا از زبان رفتار بسيار مهم است. پس آموختن زبان رفتار و کسب مهارت در آن براي برقراري ارتباط با ديگران بسيار سودمند مي باشد.
زبان رفتار چه مزيتي دارد؟
در صورت آگاهي و داشتن مهارت، زبان رفتار مي تواند مزاياي متعدد زير را براي ما به ارمغان بياورد:
- ارتباطات بيشتر، بهتر و کامل تري با ديگران داشته باشيم.
راحت تر ديگران را براي برقراري رابطه به طرف خود جذب کنيم.
- اختلا ف نظر، سو» تفاهم و آغاز هر تعارضي را پيشاپيش تشخيص دهيم.
- حمايت، توافق و دلگرمي را دريابيم.
- زمان سخن گفتن و زمان سکوت کردن را تشخيص داده و آن را در خود تقويت نماييم.
زبان گفتاري تنها وسيله ارتباطي انسان نيست. زيرا پيام هاي انساني چنان پيچيده اند که هيچ کلا مي گوياي آن نيست. به همين دليل، گاهي يک نگاه، لحن صدا يا يک حرکت سر و دست، حامل پيامي است که از عمق درون سرچشمه مي گيرد و معناي ارتباط را مشخص مي سازد. زبان رفتار کامل ترين وسيله ارتباط نيست. اما غالبا روشن تر از زبان کلمات و گفتار سخن مي گويد. چرا که زبان احساسات و عواطف است. زبان رفتار (لحن صدا، تغييرات چهره، حرکات دست و سر و....) منشا دروني دارد. در واقع اين زبان تصويري است که ما در ذهنمان از خود ساخته ايم. اين تصوير محدوده گفتار و اعمال ما را مشخص و تعيين مي کند.
چگونه بر ديگران تاثيرگذار باشيم؟
اگر مي خواهيم براي برقراري ارتباط با ديگران موفق باشيم، بايد عزت نفس را در خودمان تقويت کنيم. براي اين کار مي توان راهکارهاي ذيل را مورد توجه قرار داد:
- به جاي ملا مت خود در قبال اشتباهات، آن ها را به منزله تجربه اي ارزشمند تلقي کنيم.
- به جاي نشستن در خانه، با ديگران معاشرت داشته باشيم.
- به جاي پرخوري و تن پروري مراقب جسم و مال خود باشيم.
- به جاي تکيه بر نقاط ضعف، به موفقيت هاي خود بينديشيم.
- به جاي ارتباط با عموم، با افراد بزرگ منش و موفق نشست و برخاست کنيم.
- به جاي خرده گيري از خود و ديگران، در خود و ديگران به دنبال خوبي ها بگرديم.
- به جاي کم اهميت نشان دادن خود در مقابل تحسين ديگران، از آن ها تشکر کنيم.
هميشه نخستين برخورد ما با ديگران تاثير عميقي در آن ها مي گذارد و تصويري جاودانه را از ما در ذهنشان حک مي کند. اين تاثيرات مي تواند نقطه آغازي براي ارتباطي پويا باشند يا فرصت هاي مناسب را براي ارتباطي موثر از چنگ ما بيرون آورند. شواهد نشان داده است که مواردي مانند وضع لباس پوشيدن، آرايش مو، عينک، کلا م و خلا صه آراستگي ظاهر نزديک به 51 درصد در نخستين تاثيري که بر ديگران مي گذاريم، نقش دارند. مابقي آن يعني 49 درصد از نخستين را نيز زبان رفتار تعيين مي کند.
مهمترين عوامل که در تاثيرگذاري ما بر ديگران نقش دارند، عبارتند از:
1- لباس پوشيدن: در محيط کار به ظاهر خود توجه کنيم. از ضوابطي که بر محل کارمان حاکم است، پيروي نماييم. اگر قصد داريم در پست خود ارتقا يابيم، بايد ظاهر خود را همانند کساني آراسته کنيم که قبلا اين موفقيت را احراز کرده اند، به علا وه اگر مي خواهيم در شغل و حرفه خود فردي با کفايت و کارآمد باشيم، بهترين لباس را که بودجه مان اجازه مي دهد، براي خود تهيه کنيم. توجه داشته باشيم در نخستين برخورد از روي سر و وضع ما به داوري مي نشينند.
2- اهميت دادن به زبان رفتار: زبان رفتار مي تواند بيشترين تاثير را از ما بر ديگران بگذارد، پس بايد به آن اهميت دهيم. تغييرات فيزيولوژيکي مهمي که مي تواند توجه و احترام ديگران را به سوي ما جلب کنند، عبارتند از: حرکت آرام دو دست، صاف و شق ايستادن، صاف نشستن (قوز نکردن)، سر را بالا نگهداشتن، نگاهي ثابت و نافذ داشتن، آرواره سست و نرم (اما نه شل و ول)، حالت چهره اي که نمايانگر احساسات دروني باشد، لبخند زدن (يک لبخند خالصانه موجب ايجاد نيرويي سرشار از شادماني در سيستم بدن مي شود) و...
3- توجه کردن به لحن کلا م: لحن کلا م ما بايد خصوصياتي داشته باشد تا در ارتباطات به هدف خود نايل شويم. اين خصوصيات عبارتند از:
- اولين کلمه هايي که از دهان، خارج مي شود، لحن کلا ممان را مشخص مي کند.
- صدايمان بايد آرام، منظم و نيرومند باشد.
- صدايمان بيش از حد بلند يا کوتاه نباشد.
- کلمات را به شيوه اي روان پشت سر هم ادا کنيم. از تامل بي جا خودداري نماييم.
- روي کلمات و جمله هاي مهم تکيه کنيم.