چگونه
فرزندانمان را از اعتیاد در امان بداریم؟
|
|
|
نویسنده دکتر محمد موحدی
|
|
|
آیا نگران آینده فرزندان خود هستید ، پس زمان را از دست ندهید و
......
آیا نگران فرزندان خود هستید ، پس زمان را از دست ندهید و
از همین الان سعی کنید تغییراتی را در خانه ایجاد نمایید،شما مسئول آینده
او هستید ، شادمانی و رضایت فرزند شما از زندگی خود در آینده ،
به شما بر خواهد گشت،قطعا آینده ایی روشن و پر امید را برای دلبند خود از خداوند
طلب می کنید ، پس خانه را به محیطی شاد و امن همراه با معنویتی که منتهی به آرامش
شود تبدیل کنید و این را بدانید که مسئول شما هستید.
توصیه های تربیتی به
والدین
پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله فرمودهاند:
اَلوَلَدُ
الصّالِحُ رَيحَانَةٌ مِن رَيَاحِينِ الجَنَّةِ
فرزند صالح گلى است از بوستان بهشت.
آیا میدانید:منظور از تربیت مجموعه اقداماتی است که
والدین برای رشد و سعادت فرزند خود انجام میدهند تا او در آینده بتواند بعنوان
فردی سعادتمند ضمن برخورداری از آرامش برای جامعه نیز مفید باشد.
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
مِيرَاثُ اللّهِ مِن عَبدِهِ المُؤمِنِ
الوَلَدُ الصَّالِحِ.
ميراث خداوند به بنده مؤمنش فرزند صالح است
.اميرالمؤمنين عليهالسلام به فرزند خود امام مجتبى
(ع) مىفرمايد:
قلب كودك همانند زمين كاشته نشده، آماده پذيرش هر بذرى است كه در آن
پاشيده شود . از اين رو در تربيت تو شتاب كردم ، پيش از آن كه دل تو سخت شود و
انديشهات به چيز ديگرى مشغول گردد ، تا به استقبال كارهايى بشتابى كه صاحبان
تجربه ، زحمت آزمودن آن را كشيدهاند و تو را از تلاش و يافتن بىنياز
ساختهاند.
در حدیثی از امام موسی بن جعفر علیهالسلام
نقل است:
خوب است فرزند در سنین خردسالی بازیگوش باشد
تا در سنین بزرگسالی بردبار و صبور باشد
چون
سر و کار تو با کودک
فتاد
پس زبان کودکی باید گشاد
23 توصیه تربیتی:
1. استفاده از بازی برای آموزش
مهارت مسئله گشایی:کودکان باید روش برخورد
مناسب با مشکلاتی را که در آینده با آن مواجه خواهند شد ، از خانواده بیاموزند ،
مهارت حل مسئله یا مسئله گشایی توانمندی است که بواسطه آن فرزندان ما قادر
خواهند بود که بصورت منطقی با مشکلات روبرو شوند . بعبارتی: در برخورد با
مشکلات ، برنامه ریزی نمایند ، تمامی راه حل ها را بررسی کنند و نهایتا تصمیم
منطقی بگیرند.والدین سعی کنند که در حین بازی ،کودک را با موقعیت هایی که
نیازمند برنامه ریزی ، بررسی و تصمیم گیری است ، آشنا نمایند.
2. واگذاری مسئولیت ها:مسؤلیتها و نقشهای مناسبی را در خانه به
او واگذار نماییم و از این طریق او را با دنیای بزرگسالی آشنا
کنیم.
3. امکانات
و تسهیلات مناسب را برای فرزندانمان فراهم کنیم: تا به ورزش و تفریحات سالم روی آورند، مانند رفتن
به باشگاههای ورزشی ، مطالعه ، فعالیت های هنری و...
4. «نه» گفتن را به
فرزندانمان یاد دهیم: تا بتوانند در مقابل
خواستههای نابجای دیگران حتی با اصرار و پافشاری ایشان ، از خود مقاومت نشان
دهند و نه بگویند.
5. خواسته های خود را به
او بگوییم: به طور مشخص و شفاف
به فرزندمان بگوییم که چه رفتاری در شأن و منزلت اوست و خانواده چه انتظاری از
او دارد
6. ارتباط با
دوستان او:درصورت امکان با
والدین دوستان فرزندانمان ارتباط نزدیک داشته باشیم ، مثلا از دوستان او برای
مهمانی در خانه دعوت نمایی
7. با درخواست
های نامناسب موافقت نکنیم: مثلا
اگر فرزندمان
تقاضای ماندن در منزل دوست ناشناخته ی را
در وقت خواب داشت ، حتیالمقدور با تقاضای او موافقت نکنیم
8. تنبیه بدنی: سعی کنیم او را تنبیه بدنی نکنیم بلکه از طریق
راهنمایی و هدایت سعی در ترک عادات ناپسند او نماییم
9. پاسخ مناسب
به سوالات: برای سوالات مذهبی و
اعتقادی فرزندمان جوابهایی قانعکننده پیدا کنیم
10. آگاهی دادن:
فرزندانمان را نسبت
به مضرات و عواقب ویرانگر مواد اعتیاد آور آگاه کنیم
11. خانواده کانون
مهر: سعی کنیم خانواده را
به کانون مهر و محبت تبدیل کنیم تا فرزندمان نیازهای خود را در درون خانواده
پیدا کند.
12. نصیحت: به جای نصیحت کردن آنان برای انتخاب های بد،
قدرت انتخاب خود آنان را مورد تمجید قرار دهید
13. پلی برای
موفقیت: همه کودکان دچار
اشتباه میشوند. به کودکان کمک کنید که از اشتباهات خود پلی برای موفقیت بسازند
، و به احساسات کودکانتان احترام بگذارید
14. تردیدهای او: هرگز نسبت به تردیدها ، ترسها ، عقاید و
افکار آنان بی اهمیّت نباشید.
15.درک کودک خود،
بعنوان موجودی مستقل: به همان صورت که شما یک
کودک آرمانی در ذهن خود پرورش میدهید ، او نیز یک رابطهی آرمانی با والدین در
ذهن خود پرورش میدهد . پس او را موجودی منفعل که مجبور است به حرفهای شما گوش
دهد در نظر نگیرید.
16.بیان
قوانین: قوانین روشنی را
وضع و آن را اجرا کنید، سعی نکنید در اجرای آن از تنبیههای مختلف استفاده
کنید
17. به مناسبت های
خانوادگی و دستاوردهای اعضاء در خانواده اهمیّت دهید: سالگرد تولد اعضاء خانواده،موفقیت های ورزشی و
تحصیلی ، سعی نمایید از این فرصت ها برای برگزاری جشن در خانواده و ایجاد محیطی
شاد بهره مند شوید.18. در رفتار خود
تضاد نداشته باشید: بین گفتار و عملکرد
والدین در خانواده نمی بایست اختلافی وجود داشته باشد، کودکان بیشتر از
عملکرد والدین الگو های رفتاری خود را می گیرند نه از گفتار
آنها
19. رسوم خانواد گی و
مذهبی را گرامی بدارید: در
فرهنگ ما ایرانیان رسوم ارزشمندی همانند مراسم شب یلدا ، نوروز و.... وجود دارد
که میتوانند انگیزه های خوبی برای دور هم بودن اعضاء خانواده باشند
20 .تا جایی که می
توانید ناهار و شام را با او باشید و ارتباط کلامی بگیرید: این موضوع به صمیمیت خانواده و بر طرف شدن
نیازهای عاطفی کودک بسیار کمک می کند
21. اختصاص وقتی برای
بازی به همراه كودك: با کودکان خود بازی
کنید و در حین بازی در مورد پیوند میان اعضاء در خانواده و بیان احساسات نسبت به
هم با او صحبت کنید . به عبارتی تا میتوانید او را تشویق به بیان احساساتش
نمایید
22. بیان
انتظار خود از رفتار كودك: با
کودک خود ، خواسته ها و انتظاراتی که از او دارید را مطرح کنید
23. تشویق كودك
برای اجرای قوانین: به همان نسبت که تخطی
از انتظاراتمان را با تنبیه(نه كتك زدن) و یا محرومیت پاسخ می دهیم ، باید نسبت
به تشویق توانمندی ها و ابرازگری های کودک حساس باشیم.
آیا میدانید تربیت معنوی فرزندان ما از چه
زمانی آغاز میشود؟
1-دوران قبل از
تولد2-دوران بارداری مادر 3- بعد از تولد
توصیه های برای تربیت
معنوی کودکان بعد از تولد
1- والدین می بایست خود
از زندگی دینی و معنوی برخوردار باشند، تا تربیت دینی فرزندان
اثر بخش شود
2- والدین نیایش های خود را در نزد کودک انجام دهند
3– چهار سالگی بیداری فطرت معنوی کودک است ، پس برای سوالات کودکانه
جواب های مناسب و قابل فهم داشته باشید
5-فرزندان خود را با دعا و نام خداوند مانوس گردانید ، مثلا در شروع هر کاری ،
همانگونه که در فرهنگ ما نیز مرسوم است ، با نام خداوند آغازکنید
6- به او یاد دهید با خدا درد دل کند ، صحبت کند ، تشکر کند و کمک بخواهد ، به
ویژه در مواقع حساس مثل: امتحان دادن.
امام صادق
عليهالسلام مىفرمايند:
در 3 سالگی به او لا
اله الا اللّه را یاد دهید و 7 ماه بعد محمّد رسول اللّه (صلى الله عليه
و آله) ، در 5 سالگی او را با قبله آشنا کنید و در نزد او نماز بخوانید ، در 7
سالگی او را با وضو آشنا کنید و از او بخواهید نماز بخواند تا در 9 سالگی با وضو
و نماز کاملا آشنا شود .
آیا میدانید.........
اینک دانشمندان و مدرسین حوزه های تربیتی، درکشورهای توسعه یافته ، که فاقد
آموزه های دینی بوده اند ، برای مصون ماندن نوجوانان و جوانان خود از آسیب های
اجتماعی و انحطات اخلاقی ، به ضرورت رویکردهای دینی و معنویت به عنوان یک
اصل اجتناب ناپذیر معترف شده اند.
|